توسعه فناوری تصویربرداری چند وجهی چندین مرحله را طی کرده است:
تصویربرداری با اشعه ایکس: در سال 1895، فیزیکدان آلمانی ویلهلم کنراد رونتگن اشعه ایکس را کشف کرد و با موفقیت تصویربرداری اشعه ایکس را انجام داد. تصویربرداری با اشعه ایکس به دلیل سادگی، سرعت و هزینه کم به طور گسترده در زمینه پزشکی مورد استفاده قرار گرفته است.
تصویربرداری اولتراسوند: در دهه 1950، فناوری تصویربرداری اولتراسوند به وجود آمد. تصویربرداری اولتراسوند از ویژگیهای انتشار اولتراسوند در بافتهای انسانی استفاده میکند و از مزایای عدم آسیب رادیواکتیو و مشاهده دینامیکی بلادرنگ برخوردار است. ارزش کاربرد مهمی در مامایی و زنان، قلب و عروق و سایر زمینه ها دارد.
سی تی و ام آر آی: در دهه 1970، ظهور فناوری سی تی و ام آر آی، جهش فناوری تصویربرداری از دو بعدی به سه بعدی را نشان داد. تصویربرداری CT از پرتوهای اشعه ایکس برای چرخش و اسکن بدن انسان برای به دست آوردن تصاویر توموگرافی با وضوح بالا استفاده می کند. تصویربرداری MRI از میدان های مغناطیسی قوی و پالس های فرکانس رادیویی برای تحریک هسته های هیدروژن در بدن انسان برای به دست آوردن تصاویر دو بعدی یا سه بعدی با وضوح بالا استفاده می کند.
