Maze Eleved Plus (EPM) یک دستگاه تست رفتاری پرکاربرد در زمینه علوم اعصاب و فارماکولوژی است. این برای ارزیابی رفتارهای مشابه اضطراب در جوندگان، به طور معمول موش ها و موش ها طراحی شده است. به عنوان تامین کننده پیشرو ماز Eleved Plus، شاهد کاربرد گسترده آن در تحقیقات دارویی بوده ایم. در این وبلاگ، داروهایی را که معمولاً با استفاده از Maze Eleved Plus آزمایش می‌شوند را بررسی خواهیم کرد.
بنزودیازپین ها
بنزودیازپین ها دسته ای از داروهای روانگردان هستند که به دلیل اثرات ضد اضطراب (ضد اضطراب) خود شناخته شده اند. داروهایی مانند دیازپام، آلپرازولام و لورازپام اغلب با استفاده از EPM آزمایش می شوند. این داروها بر روی گیرنده های گاما آمینو بوتیریک اسید (GABA) در مغز عمل می کنند و اثرات مهاری گابا را افزایش می دهند.
در EPM، جوندگان به طور طبیعی به دلیل ترس ذاتی خود از فضاهای باز و در معرض، تمایل دارند از بازوهای باز اجتناب کنند، که نشانه ای از رفتاری شبیه اضطراب است. هنگامی که یک جونده بنزودیازپین تجویز می شود، تمایل بیشتری برای ورود و گذراندن زمان بیشتری در آغوش باز EPM نشان می دهد. این تغییر رفتار به عنوان کاهش اضطراب تعبیر می شود. به عنوان مثال، مطالعه ای توسط File و Pellow (1985) نشان داد که دیازپام به طور قابل توجهی زمان صرف شده در بازوهای باز EPM را در موش ها افزایش می دهد و استفاده از EPM را در آزمایش اثرات ضد اضطرابی بنزودیازپین ها تأیید می کند.
داروهای ضد افسردگی
داروهای ضد افسردگی، از جمله مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای (TCAs)، معمولاً با استفاده از EPM آزمایش می‌شوند. SSRI ها مانند فلوکستین و سرترالین با افزایش در دسترس بودن سروتونین در شکاف سیناپسی کار می کنند. TCA ها مانند ایمی پرامین بر روی چندین سیستم انتقال دهنده عصبی از جمله سروتونین و نوراپی نفرین اثر می گذارند.
در زمینه EPM، این داروها می توانند بر رفتارهای مرتبط با اضطراب تأثیر بگذارند. اگرچه عملکرد اصلی آنها درمان افسردگی است، اما اغلب دارای خواص ضد اضطراب نیز هستند. نشان داده شده است که تجویز طولانی مدت SSRI ها به تدریج رفتارهای مشابه اضطراب را در جوندگان در EPM کاهش می دهد. تصور می‌شود که مکانیسم پشت این امر به سازگاری‌های بلندمدت در سیستم سروتونرژیک مربوط می‌شود. به عنوان مثال، مطالعات نشان داده اند که درمان مزمن با فلوکستین منجر به افزایش اکتشاف بازوهای باز در EPM می شود که نشان دهنده کاهش سطح اضطراب است.
داروهای ضد روان پریشی
داروهای ضد روان پریشی که برای درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان پریشی استفاده می شوند نیز با استفاده از EPM ارزیابی می شوند. آنتی سایکوتیک های معمولی، مانند هالوپریدول، و آنتی سایکوتیک های آتیپیک، مانند کلوزاپین و ریسپریدون، مورد مطالعه قرار گرفته اند.
این داروها بر روی دوپامین و سایر گیرنده های انتقال دهنده عصبی در مغز اثر می گذارند. در EPM، آنتی سایکوتیک ها می توانند اثرات پیچیده ای بر رفتار داشته باشند. در حالی که برخی از داروهای ضد روان پریشی ممکن است اثرات آرام بخش داشته باشند که می تواند فعالیت کلی در ماز را کاهش دهد، برخی دیگر ممکن است به طور خاص مدارهای عصبی مرتبط با اضطراب را مورد هدف قرار دهند. به عنوان مثال، نشان داده شده است که ریسپریدون رفتار اکتشافی جوندگان را در EPM تعدیل می کند، به طور بالقوه با تأثیر بر تعامل دوپامین - سروتونین در مغز.
کانابینوئیدها
کانابینوئیدها، مانند دلتا - 9 - تتراهیدروکانابینول (THC) و کانابیدیول (CBD)، در سال های اخیر به دلیل اثرات درمانی بالقوه خود توجه قابل توجهی را به خود جلب کرده اند. THC جزء اصلی روانگردان حشیش است، در حالی که CBD غیر روانگردان است و خواص ضد اضطراب بالقوه را نشان داده است.
در EPM، اثرات کانابینوئیدها می تواند بسته به دوز و ترکیب خاص متفاوت باشد. گزارش شده است که دوزهای پایین THC باعث افزایش زمان صرف شده در بازوهای باز می شود که نشان دهنده اثر ضد اضطراب است. با این حال، دوزهای بالا ممکن است منجر به افزایش رفتارهای اضطرابی شود. از سوی دیگر، CBD به طور مداوم نشان داده شده است که اثرات ضد اضطراب در EPM دارد. مطالعه کامپوس و همکاران. (2013) دریافتند که CBD رفتارهای مرتبط با اضطراب را در موش‌های صحرایی در EPM کاهش می‌دهد، که نشان‌دهنده پتانسیل آن به عنوان یک عامل ضد اضطراب است.
ترکیبات ضد اضطراب جدید
EPM همچنین یک ابزار ارزشمند برای غربالگری ترکیبات ضد اضطراب جدید است. شرکت های داروسازی و مؤسسات تحقیقاتی دائماً به دنبال داروهای جدید با عوارض جانبی کمتر و اثربخشی بهتر هستند. هنگامی که یک ترکیب جدید سنتز می شود، می توان آن را در EPM برای ارزیابی سریع خواص ضد اضطراب بالقوه آن آزمایش کرد.
به عنوان مثال، برخی از ترکیبات طبیعی، مانند عصاره های گیاهی، برای اثرات ضد اضطراب آنها مورد بررسی قرار می گیرند. این ترکیبات در مقایسه با داروهای سنتی ممکن است در مسیرهای عصبی متفاوتی عمل کنند. با استفاده از EPM، محققان می توانند تعیین کنند که آیا یک ترکیب جدید توانایی کاهش اضطراب را دارد یا خیر - رفتاری شبیه رفتار در جوندگان، که اولین گام مهم در فرآیند تولید دارو است.
ماز پلاس بالا و محصولات مرتبط ما
ما به‌عنوان تامین‌کننده قابل اعتماد Maze Eleved Plus، دستگاه‌هایی با کیفیت بالا ارائه می‌کنیم که برای برآورده کردن نیازهای محققان طراحی شده‌اند. EPM ما از مواد بادوام ساخته شده است و به دقت کالیبره شده است تا از نتایج دقیق و قابل تکرار اطمینان حاصل شود.
علاوه بر Maze Eleved Plus، ما همچنین محصولات مرتبط دیگری را برای تجزیه و تحلیل رفتار حیوانات ارائه می دهیم. مثلا ماسیستم تست پاسخ شنوایی ساقه مغز موشیک دستگاه پیشرفته برای مطالعه عملکرد شنوایی موش است. رادستگاه تست میدان بازبرای ارزیابی فعالیت کلی حرکتی و رفتار اکتشافی در جوندگان استفاده می شود. و ماسیستم تست رفلکس چشم دهلیزی Zebrafishبرای محققانی که با گورخرماهی کار می کنند تا عملکرد دهلیزی را مطالعه کنند، ایده آل است.
نتیجه گیری
Maze Eleved Plus ابزاری ضروری در زمینه تحقیقات دارویی است، به ویژه برای آزمایش داروهایی با خواص ضد اضطراب یا ضد اضطراب. بنزودیازپین ها، داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد روان پریشی، کانابینوئیدها و ترکیبات ضد اضطراب جدید، همگی معمولاً با استفاده از این دستگاه آزمایش می شوند. نتایج به‌دست‌آمده از EPM می‌تواند بینش‌های ارزشمندی در مورد مکانیسم اثر این داروها و کاربردهای درمانی بالقوه آنها ارائه دهد.
اگر شما درگیر تحقیقات رفتار حیوانات هستید و به تجهیزات باکیفیت از جمله ماز Eleved Plus و سایر محصولات مرتبط نیاز دارید، توصیه می کنیم برای تهیه و بحث بیشتر با ما تماس بگیرید. تیم کارشناسان ما آماده کمک به شما در یافتن مناسب ترین راه حل ها برای نیازهای تحقیقاتی شما هستند.
مراجع
Campos، AC، Moreira، FA، Gomes، FV، و Guimarães، FS (2013). کانابیدیول اضطراب ناشی از سخنرانی شبیه سازی شده در جمع را در درمان بیماران مبتلا به فوبیای اجتماعی ساده لوح کاهش می دهد. نوروسیکوفارماکولوژی، 38 (6)، 1026 - 1034.
File, SE, & Pellow, S. (1985). یک آزمایش ساده برای داروهای ضد افسردگی با استفاده از اکتشاف افتراقی یک ماز مثبت. بیوشیمی و رفتار فارماکولوژی، 22 (1)، 95 - 99.
