Haai daar! As 'n verskaffer van digitale patologie -skandeerders, het ek 'n goeie deel van die ervarings gehad met die versoenbaarheidskwessies tussen hierdie skandeerders en verskillende vlekreagens. Dit is 'n onderwerp wat nie net van uiterste belang is vir patoloë en navorsers nie, maar ook vir ons in die bedryf. Laat ons dus dadelik duik en ondersoek waaroor hierdie verenigbaarheidskwessies gaan.
Laat ons eerstens 'n bietjie praat oor wat 'n digitale patologie -skandeerder is. As u nuut is in die spel, aDigitale patologie -skandeerderis 'n toestel wat digitale beelde van mikroskoopskyfies met 'n hoë resolusie vaslê. Dit is 'n speletjie - wisselaar op die gebied van patologie, wat afgeleë diagnose moontlik maak, makliker deel van gevalle en doeltreffender navorsing. Daar is ook gespesialiseerde soorte soos dieMikroskoopskandeerderen dieFluorescentie -skandeerder, elk met sy eie unieke funksies en toepassings.
As dit kom by vlekreagens, word dit gebruik om verskillende komponente van selle en weefsels in te kleur, wat dit makliker maak om onder 'n mikroskoop te visualiseer. Daar is 'n groot verskeidenheid vlekreagense daar buite, elk met sy eie chemiese samestelling en vlekkeienskappe. En hier begin die versoenbaarheidskwessies opduik.
Een van die belangrikste verenigbaarheidskwessies hou verband met die optiese eienskappe van die bevlekte skyfies. Verskillende vlekreagense kan op verskillende maniere opneem en weerspieël. Ons digitale patologie -skandeerders vertrou op lig om beelde van die skyfies vas te lê. As die vlekreagens 'n baie hoë opname het van die lig wat deur die skandeerder gebruik word, kan dit lei tot 'n swak beeldkwaliteit. Sommige reagense kan byvoorbeeld 'n groot hoeveelheid van die sigbare ligspektrum opneem, wat lei tot donker of vaag beelde. Dit kan 'n regte hoofpyn wees vir patoloë wat duidelike en akkurate beelde benodig om diagnoses te maak.
'N Ander probleem is die chemiese stabiliteit van die vlekreagens. Sommige reagense kan mettertyd afbreek, veral as dit blootgestel word aan sekere omgewingstoestande. As dit gebeur, kan die kleur en intensiteit van die vlek verander. Ons skandeerders is gekalibreer om beelde vas te lê op grond van 'n sekere kleur- en intensiteitsbereik. As die vlek afgebreek het, kan die skandeerder moontlik nie 'n akkurate voorstelling van die weefsel vaslê nie. Dit kan lei tot verkeerde interpretasie van die resultate, wat 'n groot NEE is - nee in die wêreld van patologie.
Die fisiese eienskappe van die vlekreagens kan ook probleme met verenigbaarheid veroorsaak. Sommige reagense kan 'n oorskot op die glybaan agterlaat na vlek. Hierdie oorskot kan die skanderingsproses beïnvloed. Dit kan byvoorbeeld die lig versprei en artefakte in die beeld veroorsaak. Hierdie artefakte kan dit vir patoloë moeilik maak om tussen normale en abnormale selle te onderskei.
Daarbenewens benodig verskillende kleuringstegnieke verskillende soorte monteringmedia. Die monteermedia word gebruik om die gevlekte weefsel te bewaar en op die skyfie op sy plek te hou. Sommige monteermedia kan 'n brekingsindeks hê wat verskil van waarvoor die skandeerder ontwerp is. Dit kan lei tot optiese afwykings in die beeld, soos vervorming of vervaging.
Kom ons kyk hoe hierdie verenigbaarheidskwessies verskillende soorte skandeerders kan beïnvloed. DieMikroskoopskandeerderis ontwerp om beelde met hoë resolusie van standaard mikroskoopskyfies vas te lê. As die vlekreagens nie versoenbaar is nie, kan dit die skerpte en helderheid van die beeld beïnvloed. Dit is omdat die skandeerder akkuraat op die bevlekte weefsel moet fokus. Enige probleme met die vlek kan die fokus afgooi, wat lei tot 'n perfekte beeld van minder as -.
DieFluorescentie -skandeerderdaarenteen word gebruik om fluorescent gemerkte selle en weefsels op te spoor. Versoenbaarheidskwessies hier kan nog meer krities wees. Fluoresserende vlekreagense het spesifieke opwindings- en emissiegolflengtes. As die skandeerder nie behoorlik na hierdie golflengtes gekalibreer is nie, kan dit moontlik glad nie die fluoressensie opspoor nie, of dit kan dit onakkuraat opspoor. Dit kan lei tot vals - negatiewe of vals - positiewe resultate, wat ernstige implikasies vir navorsing en diagnose kan hê.
Dus, wat kan ons doen om hierdie verenigbaarheidskwessies aan te spreek? As verskaffer werk ons nou saam met die vervaardigers van reagens om die verenigbaarheid van ons skandeerders met verskillende reagense te toets. Ons doen 'n reeks eksperimente om te verseker dat ons skandeerders beelde van hoë gehalte met 'n wye verskeidenheid vlekreagens kan produseer. Ons bied ook aan ons kliënte riglyne oor watter vlekreagens aanbeveel word vir gebruik met ons skandeerders.
Daarbenewens verbeter ons ons skandeerder -tegnologie voortdurend om meer buigsaam en aanpasbaar te wees. Ons ingenieurs werk aan die ontwikkeling van algoritmes wat die beeldopname -proses kan aanpas op grond van die kenmerke van die vlekreagens. Op hierdie manier, selfs al is daar 'n paar verenigbaarheidskwessies, kan die skandeerder steeds goeie beelde van gehalte lewer.
As u 'n patoloog of 'n navorser is, is dit belangrik om met u skandeerderverskaffer en die vervaardiger van reagens te kommunikeer. Laat weet hulle watter vlekreagens u gebruik en watter soort resultate u kry. Hulle kan u advies gee oor hoe u die skanderingsproses kan optimaliseer en die beste moontlike beelde kan kry.
Aan die einde van die dag is die doel om te verseker dat die digitale patologie -skandeerder en die vlekreagens naatloos saamwerk om akkurate en betroubare resultate te lewer. As verskaffer is ons daartoe verbind om die beste moontlike oplossings aan ons kliënte te bied.
As u belangstel om meer te wete te kom oor onsDigitale patologie -skandeerderEn hoe dit met verskillende vlekreagens kan werk, of as u dit oorweeg om 'n aankoop te doen, moet u nie huiwer om uit te reik nie. Ons wil graag met u gesels en bespreek hoe ons aan u spesifieke behoeftes kan voldoen.
Verwysings
- Murphy, DB (2001). Grondbeginsels van ligmikroskopie en elektroniese beelding. Wiley - Liss.
- Bancroft, JD, & Gamble, M. (2008). Teorie en praktyk van histologiese tegnieke. Churchill Livingstone.
